خلاصه‌اي ازگزارش سايت journalism.org درباره شيوه جديد مجاسبه مخاطبان نشريات از راه يكي كردن مخاطبان آنلاين و چاپي (متن اصلي اينجا) :

امروزه بسياري از كساني كه در صنعت روزنامه‌ها فعال هستند، دچار دوگانگي شده‌اند؛ در حاليكه بسياري از ناشران روزنامه‌هاي مترويي عظيم از كاهش تيراژ و به دنبال آن كاهش عايدي ناشي از آگهي‌ها دچار مشكل هستند، وب‌سايتهاي آنها درحال رشد هستند.

متاسفانه اخبار اينترنتي موتور اقتصادي قابل توجهي نيستند تا بتوانند تهديدي براي عايدي ناشي از روزنامه‌هاي چاپي باشند و يا بتوانند بازگشت اقتصادي را كه نشرياتي مثل "وال‌استريت" به آن عادت كرده‌اند، مهيا سازند.

براي روياروي شدن با اين فضاي رقابتي، دست‌اندركاران اين صنعت به دنبال يك روش جايگزين سنجش ميزان خوانده شدن روزنامه هستند كه نشان دهد خوانندگان اخباري كه روزنامه توليد مي‌كند بيش از هميشه است.

اين راه حل جديد مخاطبان آنلاين و چاپي را تركيب مي‌كند. اين اعداد جديدنشان مي‌دهدكه مشتريان آنلاين ده‌ها‌هزار خواننده جديد به ميانگين مخاطبان روزنامه‌ها افزوده‌اند، كه از منظر نظري فضاي گسترده‌تري از مخاطبان نشريه را به دست مي‌دهد.

در سال اخير ميلادي دو موسسه پ‍ژوهشي در ايالات‌متحده پژوهش‌هاي خود درباره خوانندگان نشريات با كمك تركيب كردن مخاطبان نسخه‌هاي چاپي و آنلاين انجام داده‌اند.

نكته مهم يافته‌هاي اين گزارش‌ها رشد خوانندگان آنلاين روزنامه‌ها بود و خوانندگان آنلاين جوانتر و با نفوذتر از همتايان چاپي خود هستند.

در ميان 25 بازار محلي مورد بررسي، 15 درصد مخاطبان روزنامه Tempa tribune تنها نسخه آنلاين اين روزنامه را مي‌خواندند. رده‌هاي بعدي متعلق به دو روزنامه Atlanta Journal-Constitution و Boston Globe با 10 و 9 درصد خواننده اختصاصي نسخه آنلاين بودند.

نكته جالب اينكه روزنامه‌هاي ميامي هرالد و لوس‌آنجلس تايمز با تنها 3درصد مخاطب اختصاصي نسخه آنلاين، در جايگاه ماقبل آخر قرار داشتند.

در بررسي تركيبي مخاطبان نيز واشنگتن‌پست در صدر ايستاد. 25 درصد مخاطبان اين روزنامه هر دو نسخه چاپي و آنلاين روزنامه را مي‌خواندند. نيويرك تايمز و بوستون گلوب با 22 و 21 درصد در رده‌هاي بعد قرار داشتند.

نكته ديگري كه در اين گزارش آمده اين است كه اين تركيب مخاطبان آنلاين و سنتي در همين محدوده نمانده است و و يك شركت تحقيقات رسانه‌اي ديگر كه بر روي مخاطبان تلويزيوني فعاليت مي‌كند از طرح جديدي براي به دست‌آوردن مخاطبان برنامه‌هاي تلويزيوني به تفكيك كساني‌كه از طريق گيرنده‌هاي سنتي و يا صفحات رايانه به برنامه‌هاي تلويزيوني دسترسي دارند آغاز كرده است.

جدول زير نشانگر  ميزان مخاطبان دوگانه نشريات آمريكايي است: (كليد كنيد)

جدول زير نشانگر ميزان مخاطباني است كه تنها نسخه آنلاين را مي‌خوانده‌اند: (كليك كنيد) 

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در یکشنبه سی ام مهر 1385 و ساعت 16:20  

"صدا در اینترنت" موضوع کارگاهی بود که مرکز آموزش همشهری برای علاقه‌مندان برگزار کرد. در این کارگاه جواد آتش افروز برنامه‌ساز رادیو، مازیار ناظمی سردبیر برنامه‌های اقتصادی رادیو، زهرا صفائیان، ‌گوینده برنامه‌های رادیویی و سام فرزانه، روزنامه‌نگار تجربیات خود را در مورد این پدیده جدید اینترنتی ارائه کردند. گزارش از همشهري آنلاين

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در یکشنبه سی ام مهر 1385 و ساعت 14:16  

نشريه National Post چاپ تونتو كانادا امروز عكس نخست خود را به مساله نقاب زنان مسلمان دراروپا اختصاص داده بود:

داستان:

«دو رهبر بزرگ اروپايي به طور جداگانه نسبت به نقاب(روبنده) زنان مسلمان ابراز نگراني كردند. توني بلر نخست وزير بريتانيا اين پوشش را «نشان جدايي» ناميد و رومانو پرودي نيز گفت هيچ كس خواهان پوشناندن صورتش در ملا عام نيست. هر دو رهبر اروپايي گفتند نقاب زنان مسلمان مردم را براي ارتباط با جوامع مسلمانان دچار مشكل مي‌كند. مهاجران لازم است با جوامع غربي يكي شوند. بلر هم مي‌گويد: «اين نشان جدايي است و اين به داين دليل است كه مردمان ديگر بيرون از جامعه مسلمانان احساس ناراحتي مي‌كنند» بلر در پاسخي به سئوالي درباره نقاب اين پاسخ را داده است. مساله پوشش زنان مسلمان در بريتانيا پس از آنكه وزير سابق امور خارجه اين كشور، جك استراو، گفت از زنان مسلمان مي‌خواهد هنگام ملاقات با وي روبنده خودرا بردارند؛ به مساله‌اي جنجالي در بريتانيا تبديل شده است.»

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در چهارشنبه بیست و ششم مهر 1385 و ساعت 18:17  

اما من فكر مي‌كنم همه شما نياز ما به مشاركت بيشتر بين‌المللي در مذاكرات مربوط به موضوع راهبري اينترنت را تائيد مي‌كنيد. مساله چگونگي رسيدن به آن است. پس اجازه دهيد مذاكرات ادامه يابد.
كوفي عنان- دبيركل سازمان ملل متحد
سايت رسمي فروم جهاني راهبري اينترنت (۳۰ اكتبر الي ۲ نوامبر) كه در آتن برگزار مي‌شود:
http://www.igfgreece2006.gr

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در چهارشنبه بیست و ششم مهر 1385 و ساعت 13:56  

قسمتهای پیشین را اینجا بخوانید

برخورد با ترس از مصاحبه

تماس تلفن یک روزنامه‌نگار ممکن است برخی از مردم را دچار ترس کند. ممکن است تماس شما اولین تماس آنها با  یک موسسه مطبوعاتی با هیبت زیاد و دارای ظاهری قدرتمند باشد که می‌تواند آبرو و اعتبار آنها را نابود کند.

شاید بخواهید به آنها فرصت دهید تا درباره پاسخ‌هایشان بیاندیشند. می‌توان به آنها چند سئوال پایه‌ای را که می‌توانند پاسخ دهند، داده و بگویید که بیست دقیقه دیگر تماس می‌گیرید. با اینکار کمی اعتماد در وی ایجاد می‌شود و بیشتر آماده پاسخ دادن به سئوالات دیگر می‌شود. البته اگر منبع خبری یک نژادپرست باشد که به خانه پاکستانی‌ها در غرب لندن حمله کرده است شما باید استراتژی متفاوتی را در پیش بگیرید، در گزارشگری موضوعات اخلاقی و سیاسی در هم آمیخته‌اند.

ترتیب دادن یک مصاحبه رودررو

مودب و با آرامش باشید و با بلندی صدای مناسب سخن بگویید. مهم این است که بتوانید برای مصاحبه به اندازه مدت زمانی که مورد نظرتان است وقت بگیرید. مصاحبه‌شونده احتمالا دوست دارد به مشغولیت روزانه‌اش به طور کامل برسد. تنظیم طول زمان کمک می‌کند به طور مختصر عمق پرسش‌های مورد نظر را مشخص کرد. بسیاری از مصاحبه‌هایی که به دنبال بیرون کشیدن اطلاعات خاصی هستند میتوانند حدود نیم ساعت طول بکشند، مصاحبه‌هایی که به عنوان گزارش از یک چهره روز هستند بین سه ربع تا یک ساعت برایشان کافی است.

هنگام حضور نزد منبع اشاره مختصری به هدف مصاحبه داشته باشید (مثلا اینکه مصاحبه با هدف تهیه گزارش از فرد، بخشی از یک فیچر و یا گزارش تحقیقی است)، اشاره‌ای کلی نیز به نوع سئوالاتی که مطرح می‌شود داشته باشید. روزنامه‌ای که برای آن کار می‌کنید و اگر روزنامه‌نگار آزاد(Freelance) هستید هدف از آنچه را در نهایت می‌خواهید منتشر کنید برای منبع بازگو کنید.

در برخی موارد موضوعی توسط گروهی از روزنامه‌نگاران پیگیری میشود. در این مورد خوب است تفاوت رویکرد خود با بقیه را نیز توضیح دهید. اگر عکاسی نیز همراه شماست آن را اطلاع دهید.

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385 و ساعت 10:53  

یک راه حل برای ترس از مصاحبه

معمولا در میان افرادی که تازه روزنامه‌نگاری را آغاز کرده‌اند اولین تماس با منبع دشوار است. پرسیدن سئوال از افراد غریبه ( که شاید هم خارجی باشند) و یا ادامه دادن منطقی یک گفتگو در حالی که یادداشت برمی‌دارید نیز دشوار است. در این زمینه برخی فاصله‌ای که از راه تلفن ایجاد می‌شود را اطمینان بخش می‌دانند و برخی دیگر نیز تماس رودررو را سبب کاهش ترس می‌دانند.

اگر شما برای استفاده از تلفن بیم دارید باید بگویم تنها نیستید. با توجه به تحقیقات دکتر گای فیلدینگ، یک متخصص علوم ارتباطات، 5و2 میلیون نفر در بریتانیا از اضطراب ناشی از تلفن رنج می‌برند( "لطفا به من تلفن نکن، به تو زنگ نخواهم زد"  ایندیپندنت 24 اوت 1993 به قلم باربارا رولند)

در ماههای نخستین آغاز گزارشگری بهتر است به همکارانتان در طول انجام فعالیت خبری بپیوندید. در حالیکه روزنامه‌نگاری شغلی فردی محسوب می‌شود، موفقیت تنها برای افرادی است که در یک تیم بتوانند موفق عمل کنند. گزارشگری جمعی به هیچ وجه با اصول روزنامه‌نگاری تضاد ندارد. یکی از موارد خیلی مشهور کار گروهی، افشارگری مربوط به واترگیت بود که نتیجه تلاش مشترک کارل برنشتاین و باب وودوارد از روزنامه واشنگتن‌پست بود. گزارشگران تحقیقی غالبا دو نفره کار می‌کنند زیرا هم امن‌تر است و هم زمانی که یکنفر مشغول پرسیدن سئوال است دیگری می‌تواند عکس‌العمل را ببیند و محیط را دقیق بررسی کند. ( گزارشگری و ویرایش تحقیقی، پل ویلیامز، انتشارات پرینتیس هال، نیوجرسی 1978)

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در چهارشنبه نوزدهم مهر 1385 و ساعت 0:19  

مساله اخراج دو نفر از كارمندان روزنامه همشهري كه هر دو نيز از اعضاي نهاد صنفي كاركنان روزنامه بوده‌اند جدي‌تر شده است. پيشتر ماشاالله شمس الواعظين مسئول كميته حل اختلاف انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران از طفره رفتن مديران همشهري از قانون خبر داده بود و دادگاه نيز براي اين دو نفر حكم بازگشت به كار را صادر كرده است. اما از آنجايي كه مرغ مديران همشهري يك پا بيشتر ندارد از بازگشت به كار اين دو نفر (توكلي و صدفي) جلوگيري مي‌شود و انها نيز شكايت مي‌كنند و داديار پرونده حسين انتظامي را احضار مي‌كند. ايشان هم كه علاوه بر مديريت همشهري در دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي مسئوليتهايي دارند از حضور در دادگاه خودداري مي‌كنند.
ادامه داستان را وحيد پوراستاد اينگونه تعريف مي‌كند:" چند روز قبل اين دو عضو اخراجي شرق با مامور جلو ساختمان همشهري مي روند اما موفق به بازداشت انتظامي نمي شوند. تا اينكه پنجشنبه گذشته اين دو جلو تالار وحدت كه انتظامي از كانديداهاي انتخابات مديران مسئول در هيات نظارت بر مطبوعات است او را گير مي اندازند. اما يكي از مديران همشهري از آنان مي خواهد به خاطر او در آن محل وجلو چشم اين همه مدير مسئول او را بازداشت نكنند. آنان هم با بزرگواري قبول مي كنند اما گويا بعدا حسين انتظامي به اطلاع توكلي و صدفي مي رساند كه آن دو كاري نمي توانسته اند انجام دهند!!!چون دستور مي داده كه آنان را بازداشت كنند!"
مساله همچنان حل نشده است ...

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در سه شنبه هجدهم مهر 1385 و ساعت 10:11  

چندی قبل کتابی به دستم رسید با نام  the newspapers handbook  که کتابی پایه ای درباره روزنامه‌نگاری است و ناشر آن راتلیج است. با توجه به نیازهایی که داشتم برخی بخشهای آن را ترجمه کردم که به مرور در وبلاگ می‌گذارم تا مورد استفاده دیگران نیز قرار گیرد. خواهشمندم برای نقل این مطلب دست‌کم به بنده اطلاع دهید

قسمت اول

قسمت دوم

 تلفن و روزنامه‌نگاری تلفنی

روزنامه‌نگاری تلفنی رو به گسترش است. سرعت جوهر روزنامه‌نگاری است و تلفن ساده‌ترین و سرع‌ترین راه رسیدن به منبع است. تلفن کم کمی‌کند به دنبال یک منبع بی‌میل برای انجام مصاحبه بگردید. روزنامه‌نگاران باید اخلاق و خصوصیات خود پای تلفن (phone personality) را بهتر کنند. به خصوص روابط تلفنی میان منبع وگزارش‌گر حائز اهمیت است.

اینکه تلفن بتواند بر زندگی روزنامه‌نگاران تسلط یابد بسیار بعید است. با این وجود کریستوفر براون می‌گوید: «سرعت و تناوب خبرسوزی‌ها به این معناست که به جای ملاقات رودررو با منبع خبری، شمار روزافزونی از گزارش‌گران و خبرنگاران امروزی بر موبایل، تلفنهای معمولی، فاکس، پیجر، تلپرینت و کامپیوتر برای کامل کردن داستان خبر مورد نظرشان تکیه می‌کنند. این مساله یک حصار مصنوعی میان اخبار و خبرنگاران ایجاد می‌کند و منجر به ایجاد خطا و بد فهمی موضوع می‌شود و گزارش‌‌ها تازگی و نشاط ناشی از تماس انسانی را از دست می‌دهند.»

در حقیقت حکمرانی فرهنگ تلفن در جوامع صنعتی غرب رشد داشته است. صاحبان جراید، روزنامه‌نگاری تلفنی را دوست دارند چون نسبتا ارزان‌تر است. اما بسیاری از مردم امکان دسترسی به تلفن را ندارند و یا تنها در محل کار به آن دسترسی دارند. این افراد به طور حتم تا اندازه‌ای از دسترسی به رسانه‌ها باز می‌مانند. چیزهای تبعیض‌آمیزی در باب تلفن وجود دارد.

پیشنهاد مشخصی درباره تلفنی وجود دارد: زمانی که امکان ملاقات رودررو با منبع را دارید این کار را انجام دهید. همچنین اگر به دنبال تحکیم رابطه خود با یک منبع هستید باید او را ملاقات کنید.

مصاحبه‌های تلفنی باید از مصاحبه‌های رودررو کوتاه‌تر باشند. گزارش‌گر باید ایده روشنی درباره سئوالی که می‌خواهد بپرسد و اطلاعاتی که مایل به دریافت آن است، داشته باشد زیرا زمان کوتاهی برای تمام کردن کار وجود دارد.

گزارش درباره شخص(profile) از راه مصاحبه تلفنی به ندرت امکان‌پذیر است، زیرا تماس میان گزارش‌گر و منبع بسیار صوری و بدون روح است. در همین حال گزارشگران که مصاحبه تلفنی را انجام می‌دهند باید در گفتگو بسیار حساس و نکته‌سنج باشند؛ یک درنگ ساده، یک تندی و یا یک لرزش در صدا همه معانی خاصی را دارند که گزارشگر باید به آنها توجه کند و عکس‌العمل لازم نشان دهد.

گزارشگر باید به سردی و بی‌روحی تلفن مقابله کند و با مکالمه در حال انجام با احساس برخورد کند. حرکات صورت و دستها همگی می‌توانند موثر باشند، اگر بر یک مساله تاکید دارید دست خود را موقع صحبت درباره آن تکان دهید. اگر لطیفه‌ای طرح می‌شود بخندید. ایستادن هنگام مصاحبه‌های تلفنی دشوار نیز کمک‌رسان است.

برخی روزنامه‌نگاران گوشی تلفن را روی شانه خود می‌گذارند و در همان حال مشغول تایپ گفتگوی تلفنی خود می‌شوند. این می‌تواند سبب جاخوردن منبع شود و گزارشگر می‌تواند در صورتی که راه حل دیگری ندارد از قلم و کاغذ برای یادداشت برداری بهره‌گیرد.

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در شنبه پانزدهم مهر 1385 و ساعت 13:33  

چندی قبل کتابی به دستم رسید با نام  the newspapers handbook  که کتابی پایه ای درباره روزنامه‌نگاری است و ناشر آن راتلیج است. با توجه به نیازهایی که داشتم برخی بخشهای آن را ترجمه کردم که به مرور در وبلاگ می‌گذارم تا مورد استفاده دیگران نیز قرار گیرد. خواهشمندم برای نقل این مطلب دست‌کم به بنده اطلاع دهید.

قسمت اول را اينجا بخوانيد

مصاحبه‌های سریع

بسیاری از مصاحبه‌ها کوتاه هستند. مثلا شما ممکن است مشغول پوشش اخبار مربوط به کمیسیون‌های مجلس باشید و به دنبال سخنی باشید که یکی از نمایندگان گفته است. شما تنها برای پرسیدن سئوال خود چند دقیقه مهلت دارید. باید تصویر روشنی از آنچه می‌خواهید بپرسید داشته باشید و تنها نیازمند اطلاعات بیشتر و یا نقل قولی در تائید آن باشید. باید با یک قلم و دفترچه یادداشت نزد نماینده مجلس بروید (در اینگونه مواقع رکوردرها مناسب نیستند) و باید توجه داشت که معمولا زمان کمی تا آغاز جلسه بعدی نماینده باقی نمانده است.

 صدای مردم (Vox pop)

سخن ما درباره مصاحبه با چهره‌های سرشناس نیست. لغات روی کاغذ به زبان جارگن( زبان گروه‌های اجتماعی خاص مثل اصناف و ...) بوده و حاصل گفتگوی کوتاه روزنامه‌نگار با مردم عادی در یک موضوع خاص است. موضوعی مثل این سئوال که آیا به نظر شما باید قانونی برای منع مطبوعات از ورود به حریم خصوصی مردم وضع شود یا خیر؟ و یا مواردی نظیر این موضوع.

روزنامه‌ها غالبا داستانی (story) را با توجه به مجموعه‌ای از نقل‌قول‌های جمع شده از مصاحبه‌های خیابانی یا تماس با جاهای مختلف می‌سازند. موضوع مشخص است و به دنبال آن لیستی از مردمی که اظهار نظر مستقیم درباره آن داشته‌اند وجود دارند.

Vox pop (این واژه از زبان لاتین آمده و به معنای صدای مردم است) جور دیگری هم می‌تواند باشد. Vox pop می‌تواند بخشی از مطلب تهیه شده باشد. بخش اصلی داستان در اخبار، پیش‌زمینه‌ و جزئیات مهم می‌آید و مجموعه‌ای از نقل قولها که نشانگر محدوده دیدگاه‌ها هستند در شکلی ساده برای خواندن ارائه می‌شوند.

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در پنجشنبه سیزدهم مهر 1385 و ساعت 1:3  

تايم در اين شماره گزارشي از خبرنگار سابقش در عراق دارد. او دست راستش را در حين تهيه گزارش در عراق از دست داده است. اينجا را بخوانيد

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در یکشنبه دوم مهر 1385 و ساعت 14:25  

  RSS