فاوا

هنر مصاحبه کردن/7

برای یک مصاحبه عمیق آماده شوید

آمادگی از مسائل اساسی در مصاحبه است. اگر شما به خوبی مطلع باشید احتمال بیشتری وجود دارد اطلاعات جدید و جذابی را استخراج کنید و نسبت به تعصب مصاحبه شونده به جریانی خاص، حساس باشید. برای نتیجه بهتر، تحقیق کنید، برشهای مختلف را مطالعه کنید و با دوستان و همکاران خود درباره موضوع صحبت کنید.

یک گزارشگر غیر مطلع مانند گروگانی در دستان مصاحبه شونده خواهد بود؛ آنها می‌توانند دروغ بگویند، اطلاعات مهمی را مخفی کنند، شما را گمراه کنند و گفتگو را از موضوعی که بر آن متمرکز است به سوی دیگر ببرند.

بسیاری حرفه‌ها و مشاغل مجموعه اصطلاحات و عبارات گیج‌کننده خاص خود را دارند که گزارشگر باید با آنها آشنایی داشته باشد. روزنامه‌نگاران تخصصی نسبت به همکاران عمومی‌تر خود باید اطلاعات بیشتری داشتند. اما هر دو گروه نباید ترسی از بیان چیزهایی که نمی‌دانند داشته باشند. بهتر است خواننده را از جایی که لغزش یا میل به عدم صحت در آن وجود دارد با خبر کرد.

پرسیدن پرسشها

روزنامه‌نگاران بر سر میزان پرسشهای خاصی که باید از پیش آماده شود اختلاف نظر دارند. برخی اظهار‌نظرها می‌گوید بهتر است بیشتر پرسشهای کلیدی با یک ترتیب منطقی نوشته شوند و در طول فرایند مصاحبه کنار آنها تیک زده شود.

بسیاری معتقدند اینکار جریان آزاد مصاحبه را محدود می‌کند و گفتگو بسیار سریعتر از این روند چک کردن سئوالات پیش می‌رود. اگر لیستی هم از سئوالات جزئی وجود دارد بهتر است در برگه‌ای جداگانه نوشته شود تا در دفتر یادداشت باقی نمانند. در هر حالتی، مصاحبه‌ها ممکن است به سوی حالتی غیرقابل پیش‌بینی سوق یابند و تلاش برای گنجاندن آن در یک قالب از پیش تعیین شده بیهوده است.

رویکرد دیگر این است که در طول انجام مصاحبه به لیستی از سئوالات از پیش تعیین شده که روندی منطقی دارند بیاندیشیم. نوشتن به حافظه کمک زیادی می‌کند. برای مصاحبه سه یا چهار محور اصلی را در ذهن لیست کنید و پیرامون این محورها ساختار مصاحبه را شکل دهید.
ساير بخشهاي اين مطلب را اينجا بخوانيد

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در سه شنبه سی ام آبان 1385 و ساعت 12:3

موفقیت دولت الکترونیک در کره

یک مقام عالیرتبه سازمان ملل گفت سیستم پیشرفته دولت الکترونیک گره جنوبی می‌تواند نمونه برای کشورهای در حال توسعه برای بهبود دادن خدمات دولتی تا زمان کاهش شکاف اطلاعاتی باشد.

Haiyan Qian رئیس شاخه مدیریت اطلاعات دپارتمان روابط اجتماعی اقتصادی سازمان ملل همکاری و کمک مهم سئول با تلاشهای جهانی برای بسط دادن زیرساختهای دولت الکترونیک در سطح جهان به خصوص کشورهای فقیر را مورد ستایش قرار داد، وی در گفتگو با روزنامه The Korea Herald گفت: «دولت الکترونیک در کره باید در کسورهای دیگر تکرار شود زیرا این طرح اهداف توسعه هزاره سازمان ملل در حوزه به کارگیری شهروندان در فرآیندهای تصمیم سازی‌ و واگذاری کارهای دولت به مردم، جامه عمل پوشانده است.»

منبع

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در یکشنبه هفتم آبان 1385 و ساعت 23:4

هنر مصاحبه کردن/6

(قسمتهای پيشين را اينجا بخوانيد)

زمان و مکان مصاحب تثبیت کنید

مکانهای بالقوه برای انجام مصاحبه:

· جایی که متعلق به شماست: (نظیر دفتر روزنامه برای نویسندگان عضو تحریریه و یا منزل برای خبرنگاران آزاد و دانشگاه برای دانشجویان). مکان مصاحبه به ندرت توسط گزارشگران تنظیم می‌شود. دفتر روزنامه معمولا حریم خصوصی را از بین می‌برد صدای نسبتا بلند مورد نیاز برای مصاحبه‌ها می‌تواند موجب اذیت سایر افراد این مکان عمومی شود.

· جایی که متعلق به منبع است: (خانه، جایی که به طور خاص محتمل است مخصوصا اگر منبع کارمند جایی نباشد). روزنامه‌نگاران اغلب وقتی می‌خواهند گزارش از فرد بنویسند از خانه مصاحبه شونده بازدید می‌کنند. مردم در خانه‌شان احساس راحتی میکنند و آزادانه سخن میگویند؛ خانه افراد مبین شخصیت آنهاست و شاید بخواهند آن را نمایش دهند. گزارشگر می‌تواند از دیدگاه مصاحبه‌شونده درباره خانه‌اش و رفتار وی در درون خانه‌اش برای رنگ دادن به گزارش استفاده کند.

گزارشگر ممکن است منبع را زمانی در خانه وی ملاقات کند که مصاحبه‌ای که انجام می‌شود آنقدر حساس باشد که نتوان آن را در محل کار برگزار کرد. بازدید از خانه مصاحبه شونده خالی از مشکلات خاص خود نیست. منبع دست خود را به سوی گزارشگر دراز میکند و او را به حریم خصوصی‌اش دعوت میکند. در این حالت و پس از چنین تماسی احتمالا برای گزارشگر انتقاد از مصاحبه شونده دشوارتر است.

دفتر مصاحبه‌شونده مکانی متداول برای انجام مصاحبه است. محیط را می‌توان از نسبتا از عوامل حواس‌پرتی خالی کرد و اسناد و اطلاعات مربوطه هم دم دست هستند.

· جاهای بی‌طرف: ( مکانهای عمومی یا یک رستوران ). اینگونه جاها برای زمانی که پایه یک رابطه گذارده می‌شود مناسب هستند . غیر رسمی بودن آنها سبب گسترش رابطه‌ای خوب‌ می‌شود. روزنامه‌نگاران غالبا با هدف خاصی به دیدار منبع خود می‌روند اما غیر رسمی بودن فضا این اجازه را میدهد که بحث از موضوع دلخواه منحرف شود، گپهای کوتاه شایعات بی اساس و لطیفه‌هایی که طرح می‌شود به توسعه روابط دوستانه با منبع موثرند. روزنامه‌نگاران می‌توانند دیدگاه خود را درباره موضوع مورد بحث بیان کنند و به توسعه یک رابطه مبتنی با صداقت با منبع خود کمک کنند.

گاهی مصاحبه‌شونده نیازمند این است که به او اطمینان داده شود در صورت موافقت با انجام مصاحبه مورد حمله قرار نمی‌گیرد. گروههای پیش‌رو نظیر فعالان صلح، فمینیستها و اقلیتهای جنسی در رسانه‌ها مورد استهزا قرار می‌گیرند‌ و ترس آنها قابل فهم است، حتی امروز در بریتانیای دموکراتیک بخش زیادی از مردم ترس دارند و یا تمایلی ندارند تا عقائد خود را در رسانه‌ها طرح کنند.

در اینگونه مواقع مهم است که به آنها توضیح دهید شما منتظر آنچه از این مصاحبه بیرون بیاید هستید تا بر اساس آن بنویسید. هیچگاه در ابتدا به کسی نگویید که مصاحبه در رسانه‌ای که مورد علاقه اوست چاپ می‌شود اما در عوض بدون مشورت با او یک نسخه از گزارش را هر جا که خواستید بفرستید. دانشجویان روزنامه‌نگاری ممکن است مصاحبه دشواری را با علم به اینکه منتشر نمی‌شود با یک منبع انجام دهند. دانشجویان باید در برابر وسوسه خیانت به صداقت طرف مقابل و فرستادن یک نسخه از مصاحبه به روزنامه مقاومت کنند.

برخی افراد ممکن است تنها زمانی حاضر به مصاحبه با شما شوند که لیستی از سوالات را از پیش ببینند. بسیاری از سیاستمداران و ستارگان نمایش‌های تلویزیونی به این رویه عادت کرده‌اند. این مساله عادتی است که باید در حالت کلی آن را به چالش کشید. ... اما اینکه یکسره این درخواست دیدن سوالات را کنار بگذاریم نیز اشتباه است. روزنامه‌نگار ممکن است به این مساله واقف باشد که اطلاعات منبع از شخصیت خود او مهمتر هستند. و از آنجایی که سرعت از اصول پایه‌ای روزنامه‌نگاری است . منبع ممکن است بگوید برخی موارد را به یاد ندارد و یا بخشی از اطلاعات از قلم بیافتد. منبع شاید نیازمند کمی تحقیق باشد، بخواهد قبل از پاسخگویی کمی با همکارانش مشورت کند، ارسال سوالات به آنها دست‌کم زمان لازم را می‌دهد و آنها نمی‌توانند در طول مصاحبه از پاسخهایی ابراز بی‌اطلاعی کنند....

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در پنجشنبه چهارم آبان 1385 و ساعت 1:12