چندی قبل کتابی به دستم رسید با نام  the newspapers handbook  که کتابی پایه ای درباره روزنامه‌نگاری است و ناشر آن راتلیج است. با توجه به نیازهایی که داشتم برخی بخشهای آن را ترجمه کردم که به مرور در وبلاگ می‌گذارم تا مورد استفاده دیگران نیز قرار گیرد. خواهشمندم برای نقل این مطلب دست‌کم به بنده اطلاع دهید.

قسمت اول را اينجا بخوانيد

مصاحبه‌های سریع

بسیاری از مصاحبه‌ها کوتاه هستند. مثلا شما ممکن است مشغول پوشش اخبار مربوط به کمیسیون‌های مجلس باشید و به دنبال سخنی باشید که یکی از نمایندگان گفته است. شما تنها برای پرسیدن سئوال خود چند دقیقه مهلت دارید. باید تصویر روشنی از آنچه می‌خواهید بپرسید داشته باشید و تنها نیازمند اطلاعات بیشتر و یا نقل قولی در تائید آن باشید. باید با یک قلم و دفترچه یادداشت نزد نماینده مجلس بروید (در اینگونه مواقع رکوردرها مناسب نیستند) و باید توجه داشت که معمولا زمان کمی تا آغاز جلسه بعدی نماینده باقی نمانده است.

 صدای مردم (Vox pop)

سخن ما درباره مصاحبه با چهره‌های سرشناس نیست. لغات روی کاغذ به زبان جارگن( زبان گروه‌های اجتماعی خاص مثل اصناف و ...) بوده و حاصل گفتگوی کوتاه روزنامه‌نگار با مردم عادی در یک موضوع خاص است. موضوعی مثل این سئوال که آیا به نظر شما باید قانونی برای منع مطبوعات از ورود به حریم خصوصی مردم وضع شود یا خیر؟ و یا مواردی نظیر این موضوع.

روزنامه‌ها غالبا داستانی (story) را با توجه به مجموعه‌ای از نقل‌قول‌های جمع شده از مصاحبه‌های خیابانی یا تماس با جاهای مختلف می‌سازند. موضوع مشخص است و به دنبال آن لیستی از مردمی که اظهار نظر مستقیم درباره آن داشته‌اند وجود دارند.

Vox pop (این واژه از زبان لاتین آمده و به معنای صدای مردم است) جور دیگری هم می‌تواند باشد. Vox pop می‌تواند بخشی از مطلب تهیه شده باشد. بخش اصلی داستان در اخبار، پیش‌زمینه‌ و جزئیات مهم می‌آید و مجموعه‌ای از نقل قولها که نشانگر محدوده دیدگاه‌ها هستند در شکلی ساده برای خواندن ارائه می‌شوند.