فاوا

هنر مصاحبه کردن/4

چندی قبل کتابی به دستم رسید با نام the newspapers handbook که کتابی پایه ای درباره روزنامه‌نگاری است و ناشر آن راتلیج است. با توجه به نیازهایی که داشتم برخی بخشهای آن را ترجمه کردم که به مرور در وبلاگ می‌گذارم تا مورد استفاده دیگران نیز قرار گیرد. خواهشمندم برای نقل این مطلب دست‌کم به بنده اطلاع دهید

قسمت سوم

قسمت دوم

قسمت اول

یک راه حل برای ترس از مصاحبه

معمولا در میان افرادی که تازه روزنامه‌نگاری را آغاز کرده‌اند اولین تماس با منبع دشوار است. پرسیدن سئوال از افراد غریبه ( که شاید هم خارجی باشند) و یا ادامه دادن منطقی یک گفتگو در حالی که یادداشت برمی‌دارید نیز دشوار است. در این زمینه برخی فاصله‌ای که از راه تلفن ایجاد می‌شود را اطمینان بخش می‌دانند و برخی دیگر نیز تماس رودررو را سبب کاهش ترس می‌دانند.

اگر شما برای استفاده از تلفن بیم دارید باید بگویم تنها نیستید. با توجه به تحقیقات دکتر گای فیلدینگ، یک متخصص علوم ارتباطات، 5و2 میلیون نفر در بریتانیا از اضطراب ناشی از تلفن رنج می‌برند( "لطفا به من تلفن نکن، به تو زنگ نخواهم زد" ایندیپندنت 24 اوت 1993 به قلم باربارا رولند)

در ماههای نخستین آغاز گزارشگری بهتر است به همکارانتان در طول انجام فعالیت خبری بپیوندید. در حالیکه روزنامه‌نگاری شغلی فردی محسوب می‌شود، موفقیت تنها برای افرادی است که در یک تیم بتوانند موفق عمل کنند. گزارشگری جمعی به هیچ وجه با اصول روزنامه‌نگاری تضاد ندارد. یکی از موارد خیلی مشهور کار گروهی، افشارگری مربوط به واترگیت بود که نتیجه تلاش مشترک کارل برنشتاین و باب وودوارد از روزنامه واشنگتن‌پست بود. گزارشگران تحقیقی غالبا دو نفره کار می‌کنند زیرا هم امن‌تر است و هم زمانی که یکنفر مشغول پرسیدن سئوال است دیگری می‌تواند عکس‌العمل را ببیند و محیط را دقیق بررسی کند. ( گزارشگری و ویرایش تحقیقی، پل ویلیامز، انتشارات پرینتیس هال، نیوجرسی 1978)

اگر در کارهای خود در ماههای اول و یا هر زمان دیگری تنها هستید، می‌توانید از فرد مقابل بخواهید شمرده‌تر سخن بگوید. در اینکه از مصاحبه‌شونده بخواهید لغات دشوار را هجی کند و یا نقل قولهای دشوار، اطلاعات مهم و نکات خاص و باارزش را تکرار کند به خود تردید راه ندهید. همچنین درباره اینکه دوباره تماس بگیرید و اطلاعات را چک کرده و اطلاعات جدیدی دریافت کنید نیز شک نکنید. زیرا بازدهی عکس‌العملهای همراه با زحمت، از کاری که ناقص بماند بهتر است.

|+| نوشته شده توسط پدرام الوندي در چهارشنبه نوزدهم مهر 1385 و ساعت 0:19