فاوا

پدر و مادر محترم؛ تلویزیون پرستار بچه نیست!

fava — Fri, 02 Jan 2009 12:34:18 GMT

بسیاری از پدرمادرها به تلویزیون به عنوان پرستار بچه نگاه می‌کنند،‌ اما کسانی که در صنعت تلویزیون هستند نگاهی متفاوت به کودکانی دارند که به این جعبه می‌نگرند. روان‌شناسان بر این عقیده است، کودکان پیش دبستانی نباید تلویزیون ببینند و یا بازی‌های کامپیوتری در دسترس آن‌ها قرار گیرد. برخی از بازیگران معروف تلویزیون و سینما نیز در میان کسانی قرار می‌گیرند که معتقد به سخت‌گیری بیشتر برای تماشای تلویزیون هستند. مثلا یکی از آن‌ها به روزنامه استرالیایی کوریرمیل گفته است که به جای تماشای تلویزیون فرزندش را ترغیب می‌کند تا وقت خود را با همسالانش بگذراند. مشکلی که تلویزیون ایجاد کرده است این است که مردم معمولا برای چند ساعت متوالی کودکی خود را جلوی تلویزیون رها می‌کنند و به اصطلاح «خودشان را راحت می‌کنند»؛ می‌توانید کودک خود را به فعالیت‌های مفید دیگری مثل نقاشی‌کردن و بازی‌های غیررایانه‌ای ترغیب کنید تا تخیل آن‌ها قوی‌تر شود. همچنین بهتر است کارتون‌ها و فیلم‌های مناسب را خود انتخاب کنید و در دوره‌های زمانی مشخص،‌ مثلا هفته‌ای یک یا دو بار به فرزندتان اجازه دهید تلویزیون ببیند. در سال ۲۰۰۵ بنیاد خانواده کایزر پژوهشی انجام داد که نشان می‌داد کودکان زیر شش سال روزانه دو ساعت و کودکان و نوجوانان در محدوده سنی ۸ تا ۱۸ سال چهار ساعت در روز را به تماشای تلویزیون اختصاص می‌دهند. عمده نگرانی‌ها درباره تماشای تلویزیون به آن‌چه که بچه‌ها در تلویزیون می‌بینند و زمانی که برای این کار صرف می‌کنند باز می‌گردد. معمولا در ایران پدر و مادرها از فیلم‌ها و کارتون‌های پر از خشونت و برخورد غافل می‌شوند و کودکانشان ساعت‌ها با فیلم‌های تلویزیونی پر از خشونت تنها می‌گذارند. جدای از مساله خشونت و پرونوگرافی در برنامه‌های تلویزیونی، والت‌دیزنی برای تعیین میزان اثرگذاری برنامه‌های خود بر روی مخاطبان آزمایش‌های جدیدی را بر روی رفتارهای مختلف گروه‌هایی آزمایشی از مخاطبان به صورت دوره‌ای انجام می‌دهد تا عکس‌العمل آن‌ها نسبت به پیام‌های مختلف و شیوه ارائه بسنجد. حالا به نظر شما وقتی فرستنده با این دقت و توجه پیام را طراحی می‌کند، می‌توان کودکی را بدون هدف پای تلویزیون رها کرد و به دنبال کارهای دیگر رفت؟ پدر و مادر عزیز! تلویزیون پرستار بچه شما نیست...

روزنامه محلی بریتانیایی از توییتر برای گزارش ورزشی زنده استفاده می‌کند

fava — Sat, 21 Jun 2008 13:28:13 GMT

روزنامه محلی «ایوینینگ لیدر» برای پوشش خبری مسابقات فوتبال محلی از ساختار میکروبلاگنویسی «توییتر» استفاده می‌کند. این روزنامه حدود دو ماه پیش برای نخستین بار با استفاده از فضای ۱۴۰ کاراکتری هر پست توییتر برای گزارش زنده بازی تیم محلی‌شان«Wrexham» و تیم میهمان «Accrington Stanley» استفاده کرد. پوشش خبری فوق هم در وب‌سایت روزنامه و هم برای کسانی که کاربری با نام « the paper's Wrexham Twitter account» را در توییتر اصطلاحا Follow‌ می‌کنند قابل دسترسی است. این روزنامه همچنین با نام کاربری دیگری در توییتر اخبار خود را منتشر می‌کند و خوانندگانی که این روزنامه را Follow‌ کنند، از آخرین اخبار مطلع می‌شوند.

«مارتین وایت» معاون سردبیر روزنامه که از طرفداران قدیمی تیم رکسهام (Wrexham ) با استفاده از تلفن همراه خود پست‌های جدیدی را در مورد بازی این تیم، چند دقیقه یکبار برای اشتراک توییتر می‌فرستاد.

بدین ترتیب با هزینه‌ای اندک و امکاناتی دم دستی به راحتی مخاطبان این روزنامه و هواداران آنلاین تیم رکسهام از آخرین رویدادهای بازی با خبر می‌شدند، اتفاقی که با وجود کوچک بودن ظاهری‌اش می‌تواند مقدمه‌ای برای فراگیرتر شدن گزارش فوتبال به کمک فن‌آوری‌های همگراشده تلفن همراه و اینترنت باشد.

***

این مطلب را در وبلاگ جدید ببینید: اینجا

درباره پادکست در همشهری عصر

fava — Tue, 17 Jun 2008 22:30:22 GMT

صفحه رسانه روزنامه همشهری عصر کم کم دارد جا می‌افتد. برای این شماره، گزارشی نوشتم در مورد پادکست و یک یادداشت هم از امیر گرفتم درباره شیوه ساخت پادکست به صورت یک راهنمای عملی، که فکر کنم ترکیب خوبی از آب درآمد.

وقتی میکروفون برای همه باز می‌شود

چگونه پادکست بسازیم؟

این مطلب را در وبلاگ در حال تکمیلم هم ببینید : اینجا
لطفا حتما درباره ساختار جدید نظر بدهید

چند مشاهده ارتباطی از یک مسابقه فوتبال

fava — Mon, 16 Jun 2008 22:46:02 GMT

امروز پس از چندین سال این فرصت را یافتم که برای دیدن بازی فینال جام حذفی استادیوم رفتن را باردیگر تجربه کنم. جدای از خاطرات فراوانی که با خداحافظی علیرضا منصوریان از دوران جوانی زنده شد، چند مشاهده در حوزه رسانه‌های جدید و موبایل داشتم که فکر کنم قابل پرداخت و طرح هستند.
نخست اینکه مانند تجربه جهانی، موبایل‌‌‌ها به عنوان ابزاری برای عکاسی و فیلم‌برداری از صحنه‌های به یاد ماندنی ابزاری نسبتا متداول و فراگیر بودند. به اینها باید چند موبایل دارای پخش تلویزیون انالوگ را هم اضافه کرد که وقتی مانیتور بزرگ ورزشگاه تصاویر صحنه‌های حساس را پخش نمی‌کرد، مورد توجه قرار می‌گرفتد.
نکته دیگر اینکه به نظرم هنوز راه زیادی داریم تا اینکه این صاحبان این موبایل‌ها به این سطح از سواد رسانه‌ای برسند که می‌توانند تصاویر و فیلم‌هایی را که از صحنه‌های حساس تهیه می کنند بر روی سایت‌های اشتراک عکس و فیلم قراردهند. نکته دیگر اینکه بعد از گل دوم استقلال بر روی اسکوربورد ورزشگاه این جمله نقش بست که ویدئوی این گل از سایت مجموعه ورزشی آزادی قابل دریافت است. داشتن ویدئوی این گل و احتمالا بلوتوث کردن آن برای دیگران احتمالا از خواست‌های مهمی است که می تواند سبب توجه مخاطبان به این سایت شود.
فکر می کنم موبایل مانند همه دنیا در ایران هم خود را به ساختارهای موجود تحمیل کرده است ولی سرعت مطالعات انجام شده درباره آن کند است و جای کار بسیاری وجود دارد.

× این مطلب را در وبلاگ جدیدم هم ببینید: اینجا ×

اسباب کشی

fava — Sun, 15 Jun 2008 22:36:00 GMT

احتمالا اسباب کشی می‌کنم به اینجا
دو سال و چهارماه فکر کنم زمان زیادی باشد و نشان از این دارد امکانات بلاگفا در این مدت جواب داده است و واقعا هم سرویس‌دهنده خوبی است، اما فکرهایی که در سرداشتم ایجاب می‌کرد به یک فضای با امکانات بیشتر بروم و فعلا بلاگر را انتخاب کردم؛ هرچند اینحا هم هست اما ترجیح ‌می‌دهم در جایی مثل بلاگر باشم که امکانات فراوانی در اختیار قرار می‌دهد.
تا ببینیم چه می‌شود..

fava — Thu, 12 Jun 2008 21:58:52 GMT

مصاحبه من با مهدی سدیفی، مقدمه‌ای شد بر بحث سوادرسانه‌ای در صفحه رسانه همشهری عصر که در ادامه کار به صورت جدی‌تری دنبال خواهد شد.

سدیفی مولف کتابی است به نام موسیقی شرق و غرب که به همراه یک سی‌دی منتشر شده است و در آن اطلاعات نسبتا جامعی درباره انواع موسیقی شرق و غرب یافت می‌شود. کتاب را مرکز پژوهش‌های رادیو منتشر کرده است.
متن مصاحبه در همشهری‌آنلاین را از اینجا بخوانید و یا در ادامه مطلب دنبال کنید:

موبایل به کمک تلویزیون می‌آید

fava — Sat, 07 Jun 2008 12:06:18 GMT

پخش سراسری شبکه‌های تلویزیونی و همه‌گیر شدن این رسانه توده‌ای، تا پیش از ظهور اینترنت تقریبا به عنوان نقطه پایانی بر مساله دوسویگی تلقی می‌شد؛‌ حجم بسیار گسترده مخاطبان تقریبا هر نوع تعاملی را ناممکن می‌سازد و حضور مردم در رسانه‌های توده‌ایِ پخش سراسری تنها به آنچه در تلویزیون به VOX POP معروف است و ترجمه لاتین آن می‌شودذ: صدای مردم؛ محدود مانده بود. به این ترتیب تنها زمانی که تهیه‌کننده یا کارگردان تصمیم می‌گرفت،‌ دوربین به میان مردم می‌رفت و گزیده‌ای از نظر و حرف آنها درباره موضوع مورد نظر را پخش می کرد. جدای از این شاید همه ما زمانی را به یاد داشته باشیم که مجریان تلویزیون ایران، هر روز صندوق پستی برنامه خود را اعلام و تاکید می‌کردند روی پاکتهای پستی نام برنامه درج شود تا روباط عمومی سازمان در طبقه‌بندی حجم وسیعی از نامه‌های رسیده راحت‌تر باشد؛ شاید هم به یاد داشته باشیم که گاهی کوهی از این نامه‌ها را در استودیو نشان می‌دادند تا میزان توجه مخاطبان به برنامه را به رخ بکشند.

این رویه هم در ایران و هم در جهان دستخوش تغییرات فراوانی شده است. سالهاست که ایمیل به عنوان ابزاری ساده‌تر برای انتقال و بازخورد نظرات به دبیران رسانه‌های توده‌ای ابزار مناسب‌تری شده است. با ظهور پیام کوتاه به عنوان بازاری سریع برای ارسال نظرات در حجم و اندازه‌ای نسبتا محدود این دوسویگی در سطوح جدیدی به تلویزیون و رادیو به طور خاص و رسانه‌های توده‌ای به طور عام بازگشته است.

بیشتر برنامه‌های تلویزیونی صدا وسیما در ماه‌های گذشته به عنوان معیاری برای میزان توجه مخاطب به برنامه تهیه شده به آمار شرکت‌کنندگان در مسابقه تلفن همراه که شامل یک نظرسنجی و یا پرسشی نظیر این است، استناد می‌کنند. در رسانه‌های دنیا نیز با توجه به وسعت بیشتر زیرساختهای تلفن همراه این مساله رواج بیشتری دارد. یکی از کاربردهای جدی پیام کوتاه مربوط به تلویزیون‌هایی است که به طور اختصاصی موزیک ویدئو پخش می‌کنند و بینندگان این امکان را دارند با ارسال کد هر موزیک ویدئو به آن رای دهند و یا بازپخش آن را درخواست کنند. همچنین برنامه‌های تلویزیونی‌ای مانند Big Brother و Australian Idol که در ارتباط مستقیم با نظر مخاطبان پیش می‌روند نیز از خدمات پیام کوتاه برای رای‌گیری و از خدمات چندرسانه‌ای برای دانلود بخش‌های کوتاهی از برنامه بهره می‌گیرند. به این ترتیب سلیقه و باور مخاطب بر ساختهای موجود خود را قالب می‌کند.

بازی با مردم؟

در ایران با توجه به بحثهایی که اخیرا در مورد هزینه ناعادلانه پیام کوتاه میان سازمان بازرسی و وزارت ارتباطات صورت گرفته است، مصرف کنندگان سیم کارتهای دولتی هزینه‌ای بیش از حد تعادل را بابت هر پیام می‌پردازند. بدین ترتیب در یک شب از برنامه پربیننده‌ای مانند نود و یا مثلث شیشه‌ای میلیون‌ها تومان عایدی به جیب شرکت مخابرات ریخته می‌شود؛ مساله‌ای که ناظران منتقد نظام از هم‌گسیخته حاکم بر تبلیغات در ایران را نسبت به منبع مالی برخی حوایز اهداشده در مسابقات مربوط به پیام‌های کوتاه مشکوک کرده است؛ زیرا گفته می‌شود بخش قابل توجهی از این جوایز توسط مخابرات به عنوان مجموعه‌ای که بیشترین سود را از چنین مسابقاتی نصیب خود می‌کند، تامین می‌شود.

مساله دوسویگی
به هر حال و فارغ از چالش ویژه‌ بازاری غیررقابتی‌ای مانند ایران،‌ باید گفت که این نگاه تجاری به پیام کوتاه در تلویزیون‌های تجاری و شرکت‌های غالبا خصوصی ارائه دهنده خدمات پیام کوتاه در دنیا پذیرفته شده است. در کنار این نگاه تجاری که با توجه به مناسبات حاکم بر بازار ارتباطات در جهان امروز گریزناپذیر به نظر می‌رسد، مساله دیگر این است که این رسانه‌های جدید به خوبی امکان حضور مخاطبان در رسانه‌های توده‌ای را فراهم ساخته‌اند.

×× برای رسانک نوشتم ××

باز هم یک بازی دیگر

fava — Mon, 02 Jun 2008 12:02:43 GMT

محسن باز هم مرا به یک بازی دیگر دعوت کرده است، خلاصه این بازی این است که باید درباره برخی از آدمهایی که در لینک کناری هستند چند خطی نوشت. من هم برخی را که بیشتر دوستشان داشتم، انتخاب کردم تا درباره‌شان بنویسم: (همه این دوستان در صورت دسترسی به اینترنت!، به بازی دعوت هستند)

عمادالدین باقی: عماد باقی برای من یک نماد است؛ نمادی که سبب تغییرات «بسیاری» در مسیر زندگی من شد و بسیاری از داشته‌های کنونی‌ام را بدون تردید مدیون او هستم. او هنوز هم بهترین مشاور من است؛‌ البته اگر در مرخصی باشد!

زهرا بهروزآذر: زهرا برای من مهمترین اتفاق دوستانه در ۲۷ سال اخیر است. همیشه دوست داشتم با کسی ازدواج کنم که از من سبک‌تر باشد و مانع حرکت من نشود، حالا گاهی فکر می‌کنم من مانع حرکت او میشوم.

ابوذرمعتمدی: به قول دکتر خانیکی،‌ابوذر یک پیکان پژوئی تمام عیار است، با وجود اینکه اصلا اهل تظاهر و تبلیغ خودش نیستة‌از آن گل‌هایی است که کمتر کسی این فرصت را دارد در میان دوستانش یکی مثل او را داشته باشد.

حمید صداقت: حمید در این شش سالی که بسیار به هم نزدیک بوده‌ایم بهترین دوست من بوده است و تقریبا نیمه دیگر من است، ما به فاصله چهار روز ازدواج کردیم و کمتر پیش می‌آید که راجع به یک موضوع سیاسی-اجتماعی دو جور حرف بزنیم. داستان مثلث عشقی من، حمید و تونی بلر شهره خاص و عام است.

محسن فرجی: محسن فرجی یکی از بهترین روزنامه‌نگارانی می‌باشد که تاکنون بنده محضر آنها را درک کرده‌ و از او چیزهای بسیاری یاد گرفته‌ام. محسن از منظر روزنامه‌نگاری از آنهایی است که نمونه‌شان را کمتر داریم. فهم شعر و ادبیات را از او یاد گرفتم و کلا دنیای او برایم جذاب است.

میرزاپیکوفسکی: دوستی کوتاه مدت من و میرزا، عمیق‌تر از آنچه بود که معمولا انتظار می‌رود. میرزا عاشق رمان است، قلم بسیار خوبی دارد و وبلاگش همیشه برای دقایقی فکر کردن و لذت بردن فضای مناسبی است. خانه‌ سابقش در زعفرانیه یکی از جذاب‌ترین جاهایی است که تاکنون رفته‌ام.

علی شاکر: نام علی شاکر برای من تداعی کننده آوای موسیقی ناب ایرانی است؛ یک روزنامه‌نگار آینده‌دار و یکی از بچه‌های باسواد و پرتلاش ارتباطات علامه که هیچ وقت از یادگرفتن خسته نمی‌شود،‌ احساسات او پاک و دوست‌داشتنی است.

جادی: نام جادی مرا یا محصولات مختلف اپل می اندازد، همیشه با خودم فکر می‌کنم که جادی یکی از بستگان نزدیک «اینترنت» است و احتمالا پسرخاله و یا برادرزاده شبکه جهانی وب است. یک متخصص پر انرژی و خوش‌فکر که من در یکی دو کارگاه از او چیزهایی یادگرفته‌ام.

بهمن پرویزی: بهمن نماد یادگیری است و هیچوقت نیست که در کلاسی مشغول یادگرفتن نباشد، از روزنامه‌نگاری و صفحه‌آرایی تا گویندگی و فن‌بیان تا شرکت در کنکور ارشد ارتباطات و بررسی متون مقدس،‌ راستی بهمن مترجم و داستان نویس هم هست؛‌مجوز آموزشگاه کامپیوتر هم دارد.

خشت اول؛ باز هم کج؟ *

fava — Mon, 02 Jun 2008 07:35:18 GMT

چند ماه قبل رادیو تلویزیون دولتی ایران امکان پخش بر روی شبکه‌های تلفن همراه را از طریق فن‌آوریDVBH‌ فراهم کرد؛‌ بدین ترتیب با خرید گوشی‌های تلفن‌ همراهی که از این فنآوری پشتیبانی می‌کنند، شما می‌توانید برنامه‌های ده شبکه مهم تلویزیون ایران را مشاهده کنید. این در حالی است که در کنار این فن‌آوری که تنها در گوشی‌های نسبتا گرانقیمت بازار وجود دارد و به صورت دیجیتال پخش می‌شود، شاهد حضور گوشی‌هایی چینی در بازار ایران هستیم که به صورت آنالوگ قادر به دریافت تصاویر شبکه‌های تلویزیونی محلی هستند.

این دو اتفاق، را می‌توان در مجموعه مطالعات و بررسی‌های انجام شده درباره امکان پخش تصاویر تلویزیونی بر روی تلفن‌های همراه در دنیا ارزیابی کرد؛ طرحی که از ابتدا با انتقادات و موانع فراوان روبرو شد و به نظر می‌رسد اینبار نیز این فناوری بدون توجه به مسیری که در دنیا برای متداول ساختن ان مورد بررسی قرارگرفتع وارد مجموعه صداوسیمای ایران شده باشد.

مسائل اولیه پیرامون پخش تلویزیونی بر روی تلفن همراه، وجوه گوناگونی را در بر می‌گیرند؛‌ دوسویگی به عنوان یکی از ویژگی‌های رسانه‌های جدید در پخش بر روی تلفن‌های همراه تا حدی جایگاه خود را از دست می‌دهد؛ مخاطبان رسانه‌های جدید سلیقه‌ و خواست متفاوتی از این رسانه دارند و نمی‌توان پیامی را که برای ارائه در شبکه‌های پخش سراسری تهیه شده است با همان کیفیت و ترتیب بر روی تلفن‌های همراه پخش کرد. به همین ترتیب درباره اقتصادی سیاسی حاکم بر تلویزیون با طبیعت پائین به بالا،‌افقی و فاقد مرکز رسانه‌های جدید ناسازگار است. مطالعات تجربی نشان داده است که عادات مخاطبان تلویزیون با استفاده‌کنندگان از تلفن‌ همراه متفاوت است. تمام اینها به خوبی حاکی از این هستند که فارغ از محدودیت‌های موجود بر سر تلفیق زیرساختهای این دو رسانه، درباره ماهیت مخاطبان و عادت‌های آنها نیز تفاوت‌هایی وجوددارد.

فناوری پیشروی DVBH‌ اولین بار در سال ۲۰۰۵ در دنیا آزمایش شد. این فناوری به عنوان پلی میان سیستم پخش سنتی و دنیای شبکه‌های رادیویی شناخته می‌شود. شرکت نوکیا برای راه‌اندازی این سیستم بر روی تلفن‌های همراه تحقیقات مفصلی را در فنلاند در سال ۲۰۰۵ انجام داد و در این تحقیقات به نتایج جالبی درباره تفاوت میان تلویزیون دیدن از طریق موبایل و به شیوه متداول دست یافت؛‌ این نتایج در کتاب «فرهنگ تلفن همراه» که در آستانه انتشار به زبان فارسی است آورده شده است، در بخشی از گزارش نوکیا آمده است: ««مشارکت‌‌کنندگان در طرح‌های آزمایشی نه تنها می‌خواهند برنامه‌های آشنای ارائه شده را ببینند، بلکه محتوای تلویزیون‌موبایل را که برای تماشای کوتاه و معمولی مناسب باشد، می‌پذیرند. برنامه‌های آشنا از طریق کانال‌های تلویزیونی ملی فنلاند پرطرفدارترین بودند و به دنبال آن‌ها کانال‌های خبری و ورزشی قرار داشتند (سی.ان.ان، بی.بی.سی جهان، یورونیوز). جام جهانی هاکی روی یخ، مسابقات فرمول یک سان مارینو و موناکو به علاوه مسابقه جام قهرمانان اروپا میان لیورپول و آث‌میلان در میان ده برنامه برتر دیده‌شده در طول طرح آزمایشی قرار داشتند. در کل، کاربران تلویزیون‌موبایل حدود بیست دقیقه در روز از تلویزیون‌موبایل استفاده می‌کردند، اگرچه کاربران فعال‌تر بین 30 تا 40 دقیقه در هر دوره تماشا می‌کردند. مشارکت‌کنندگان همچنین در ساعاتی متفاوت با ساعات اوج مصرف تلویزیون سنتی تلویزیون‌موبایل تماشا کردند. تلویزیون‌موبایل همچنین در هنگام مسافرت با سرویس حمل‌ونقل عمومی برای آرامش یا به روز بودن با آخرین اخبار از طریق بسیار محبوب دارد».

همانطور که مشاهده می‌شود توجه به پخش بر روی تلفن همراه به عنوان مکمل پخش اصلی و تنها برای برنامه‌هایی که زمان در آنها اهمیت خاصی می‌یابد، مانند مسابقات ورزشی و اخبار، به خصوص اخبار مربوط به چهره‌های سرشناس، بیش از سایر موارد مورد توجه کاربران قرار گرفته است. مساله دیگر این بود که از این ابزار برای جلب بیشتر مشارکت مردم در برنامه‌هایی که احتایج به مشارکت بینندگان وجود دارد نیز می‌توان بهره برد.

پژوهش‌های انجام شده به خوبی نشان می‌دهد که ایده سازمان صدا و سیما در همگرایی میان پخش تمام برنامه‌های ده شبکه تلویزیونی بر روی تلفن همراه تا چه اندازه بدون پشتوانه نظری و تحقیقی و تنها معطوف به وارد کردن نسل جدیدی از فناوری بدون توجه به پیش‌زمینه‌های مورد نیاز آن در حوزه مخاطب‌شناسی و گونه‌شناسی رسانه‌ها بوده است.

* برای رسانک نوشتم

نسبتا مرتبط:
دکتر شکرخواه درباره روزنامه نگاری و موبایل لینک خوبی را معرفی کرده‌است/ روزنامه نگاری جیبی که قبلا درباره آن نوشته بودم

از مردان جنگي تا سفيران فرهنگي

fava — Wed, 28 May 2008 08:39:28 GMT

روزنامه‌نگاران ورزشي سال‌هاست به بخش جدانشدني مسابقات قهرماني تبديل شده‌اند. تقريبا 80 سال است كه روزنامه‌نگاري ورزشي در جهان داراي تشكيلات مشخصي است. المپيك ۱۹۲۴ پاريس جايگاهي بود كه نهاد بين‌المللي ورزشي‌نويسان، با عنوان انجمن مطبوعات ورزشي بين‌المللي با هدف .... ادامه

گزارش من در همشهری عصر درباره روزنامه‌نگاری ورزشی